KENDİME İYİ GELİYORUM.

Bir şarkı çalıyor fonda, ” Ben böyleyim..” diyor şarkı tüm benliğimi ele geçirerek.

Tıkır tıkır yazmaya başlıyor parmaklarım bu yazıyı. Ben Böyleyim diyebilmeyi tüm dünyaya kanıtlarcasına ve bir melodiden ilham aldığımı anlatmaya çabalarcasına çıkıyor kelimeler kalemimden.

Bakmayın aslen zor bir cümle. Böylesine Kalıplaşmış bir dünyada kusursuz ve mükemmel görünmeye çalışırken bizler,

ben böyleyim diyebilen varsa şöyle buyursun.

Zira hiç şüphesiz başarısına şapka çıkartacağım.. 

Çünkü,

Tuhaf geliyor bana bu yapay dünya.

Herkes başkalaşmayı öyle güzel huy edinmiş ki kendisi olabilene  aşk olsun.

Yüzümüze taktığımız bir maske var.

Herşey kusursuz ve eksiksiz değil mi ?

Doğrusunu söylemek gerekirse benim için durum pek de öyle değil.

Mutluyum.

Mutsuzluğu da deneyimliyorum elbette.

Hatta beğenmediğim bir çok yönüm var diyebilirim. Lakin kusurlarım ile  barışmayı öğrendim.

Hatalar yapsam da kaybolsam da kusurlu olsam da ben böyleyim diyebiliyorum artık.

Tanışalım;  Düşünden büyük bahçesi olmayanlardanım ben. Ayağındaki prangaları söküp atan, toplum baskısına rağmen ruhuna  özgürlüğü anlatan, kendine varmak için uzunca bir yol inşa eden bu yolda salına salına ve sağlam adımlarla yürüyen,  başaran, başaramayan, hatalarıyla kusurlarıyla en nihayetinde insanım.

İşte ben böyleyim.

Ruhuma, kendime ancak böyle iyi geliyorum. 

Züleyha ORTAK

Bir Cevap Yazın